I – Uvod

II – Početak infekcije u Arklay planinama

Kako je T-virus prvi put izašao iz laboratorije

Pre nego što je Raccoon City postao sinonim za biološku katastrofu, prvi znaci infekcije pojavili su se daleko od urbanog života, duboko u šumama planinskog masiva Arklay Mountains. Ovaj izolovani region, smešten severozapadno od grada, godinama je važio za prirodnu barijeru između civilizacije i divljine. Guste borove šume, strmi kanjoni i retko naseljene planinske rute činile su ga gotovo savršenim mestom za objekte koji nisu želeli pažnju javnosti.

Upravo zbog toga je farmaceutski gigant Umbrella Corporation izabrao Arklay region za razvoj niza tajnih istraživačkih kompleksa. Ispod planinskog tla nalazile su se laboratorije u kojima su naučnici radili na projektima biološkog inženjeringa i razvoju eksperimentalnih patogena. Među njima se posebno izdvajao T-virus (Tyrant Virus) — eksperimentalni patogen dizajniran da dramatično ubrza mutaciju živog tkiva i poveća fizičke sposobnosti organizma domaćina.
U teoriji, virus je trebalo da funkcioniše unutar strogo kontrolisanih laboratorijskih uslova.

U praksi, stvari su krenule drugim putem.

Prvi ozbiljan znak da je kontrola nad projektom počela da popušta nije se dogodio unutar laboratorije, već na jednom od transportnih puteva koji su povezivali istraživačke objekte u planinama sa logističkim centrima kompanije. Incident koji je u početku izgledao kao obična nesreća kasnije će se pokazati kao jedan od ključnih trenutaka u širenju infekcije.

Tokom proleća 1998. godine, nekoliko incidenata na planinskim putevima počelo je da privlači pažnju lokalnih vlasti i policijskih službi iz Raccoon City-ja. Na prvi pogled, svi događaji izgledali su kao izolovane nesreće: vozila pronađena pored puta, tragovi borbe u šumi ili nestanci planinara koji su se kretali kroz region.
Takvi incidenti nisu bili neuobičajeni za planinski teren.

Međutim, kako su nedelje prolazile, obrazac je počeo da postaje sve jasniji.

Istrage su otkrile niz detalja koji nisu odgovarali tipičnim napadima divljih životinja. Na mestima napada pronalaženi su tragovi koji su ukazivali na izuzetno agresivno i nekontrolisano ponašanje predatora, kao i na životinje koje nisu reagovale na povrede na način karakterističan za prirodni ekosistem.
Tek mnogo kasnije bi postalo jasno da su ti incidenti predstavljali prve manifestacije T-virus infekcije izvan laboratorijskog okruženja.

III – Zašto prvi znaci infekcije nisu odmah prepoznati

Spor početak ekološke katastrofe

Kada je T-virus prvi put izašao iz kontrolisanih laboratorijskih uslova, njegovo širenje nije izgledalo kao klasična epidemija. Nije bilo masovnih obolelih ljudi niti dramatičnih scena koje bi odmah alarmirale gradske vlasti. Umesto toga, proces je započeo u mnogo suptilnijem i podmuklijem obliku, kroz promene u lokalnom ekosistemu samog regiona Arkly.

Područje Arklay planina bilo je gusto pošumljeno i relativno retko naseljeno, sa brojnim šumskim stazama, planinarskim rutama i izolovanim vikendicama. Upravo takvo okruženje omogućilo je virusu da se širi kroz životinjske populacije bez trenutne pažnje javnosti.

Prvi organizmi koji su došli u kontakt sa virusom bili su mali sisari i insekti koji su živeli u blizini mesta gde je došlo do curenja biološkog materijala iz Umbrella istraživačkih objekata. Pacovi, lisice, divlji psi i razne vrste ptica počeli su da pokazuju promene u ponašanju. U početku su to bile sitne anomalije: neuobičajena agresivnost, dezorijentisano kretanje ili napadi na druge životinje.

Za ljude koji su povremeno prolazili kroz šumu, ti događaji nisu izgledali kao znak biološke katastrofe. Delovali su kao izolovani incidenti koji se povremeno dešavaju u divljini.

T-virus je, međutim, već tada počeo da menja čitave prehrambene lance u regionu.

Promene su u početku bile suptilne, gotovo neprimetne, ali su postepeno počele da utiču na čitav ekosistem Arklay planina.

Prirodni prenosioci infekcije

Jedan od ključnih razloga zbog kojih početak katastrofe nije odmah prepoznat bio je način na koji se infekcija širila kroz prirodni ekosistem Arklay regiona. Umesto da odmah pogodi ljudsku populaciju i izazove očiglednu epidemiju, virus je prvo počeo da kruži među životinjama i organizmima koji su živeli u šumskom okruženju oko planina.

Nakon curenja biološkog materijala iz istraživačkih postrojenja u planinskom području, virus je dospeo u okolno zemljište, vodene tokove i organski otpad. Takvo okruženje omogućilo je da prvi kontakt sa virusom ostvare male životinje koje su se kretale kroz šumske i podzemne ekosisteme.

Jedan od ključnih faktora u širenju infekcije bio je gradski kanalizacioni sistem.
Nakon incidenta u Umbrella laboratorijama, zaraženi materijal je dospeo u vodene tokove koji su se povezivali sa kanalizacionim mrežama grada.

U tom okruženju virus je počeo da utiče na:

• pacove
• insekte
• druge životinje koje su živele u podzemnim tunelima

Pacovi kao primarni vektori širenja virusa

Međutim, pacovi nisu bili jedini organizmi kroz koje se virus širio. Mnogo manji, gotovo neprimetni prenosioci počeli su da igraju jednako važnu ulogu u širenju infekcije.

Pacovi su bili među prvim i najefikasnijim prenosiocima infekcije. Njihova populacija je brojna, a način života ih vodi kroz različite slojeve okruženja. Od šumskog tla i korenja drveća do napuštenih objekata, kanalizacionih sistema i skladišta hrane na periferiji grada. Zbog te sposobnosti da prelaze između različitih ekosistema, oni su postali idealan most između divljine i urbanog prostora.

Pacovi su postali jedan od glavnih prenosioca infekcije.
Kako su izlazili iz kanalizacije u stambene četvrti, virus je počeo da ulazi u urbanu populaciju.
Stanovnici su prijavljivali neobično agresivne životinje, ali su gradske službe te slučajeve klasifikovale kao „probleme sa štetočinama“.
Niko nije povezivao ove događaje sa većim biološkim incidentom.

Zanimljivost

Zaraženi pacovi počeli su da pokazuju promene u ponašanju. Postajali su agresivniji, gubili instinkt izbegavanja predatora i ljudi, i često su napadali druge životinje. U nekim slučajevima primećeno je da su se kretali i tokom dana, što je neobično za njihovu vrstu. Takvo ponašanje dodatno je povećalo verovatnoću kontakta sa drugim životinjama i širenje infekcije.

Zbog njihove sposobnosti da prolaze kroz uske prolaze, pukotine u objektima i podzemne tunele, zaraženi pacovi su počeli da šire virus i izvan šumskih oblasti. Tako je infekcija polako počela da se približava periferiji Raccoon City-ja.

Interni dokumenti Umbrella istraživanja pokazivali su da T-virus može dugo opstati u organizmima malih sisara, posebno kod pacova.

Insekti kao sekundarni prenosioci infekcije

U šumskom ekosistemu Arklay planina mnoge životinje su međusobno povezane kroz prehrambeni lanac. Kada bi manja životinja postala zaražena, predator koji bi je ulovio mogao je takođe da dođe u kontakt sa virusom.

Na taj način infekcija je počela da se širi na veće predatore poput divljih pasa, lisica i drugih mesoždera. Kod tih životinja virus je izazivao mnogo dramatičnije promene, povećanu agresiju, gubitak straha od ljudi i abnormalnu izdržljivost uprkos ozbiljnim povredama.

Lovci i šumari koji su povremeno patrolirali tim područjem počeli su da primećuju neobične tragove u šumi: rastrgane ostatke životinja, tragove borbi i povremene susrete sa izuzetno agresivnim divljim psima.

U tom trenutku već su se pojavljivale prve mutacije koje će kasnije biti poznate kao Cerberus B.O.W., ali još uvek niko nije razumeo šta zapravo gleda.

Ono što su lovci u šumi smatrali neobično agresivnim divljim psima zapravo je bio početak mutacija koje će kasnije postati jedna od prvih bio-organskih pretnji sa kojima će se suočiti specijalne jedinice policije.

Nevidljiv obrazac širenja infekcije

Za ljude koji nisu imali uvid u biološke eksperimente koji su se odvijali u tajnim laboratorijama, ovi događaji nisu izgledali kao deo jedne veće katastrofe.

Nije postojala jasna početna tačka infekcije niti dramatičan događaj koji bi odmah ukazao na opasnost. Umesto toga, virus je tiho menjao čitav ekosistem regiona.

Svaki novi incident poput agresivnih životinja, nestanka stoke, pronađeni leševi u šumi ili neobični tragovi na planinskim stazama je izgledao kao izolovan slučaj.

Tek naon nekog vremena postalo je jasno da su svi ti događaji bili rani simptomi biološke katastrofe koja se polako razvijala u Arklay regionu i koja će ubrzo prerasti u Arklay Incident, prvi veliki znak da je T-virus izašao iz kontrole.

Prvi ljudi koji su se direktno susreli sa posledicama tih promena bili su upravo oni koji su najčešće boravili u planinama.

Nestanci planinara

Jedni od prvih događaja koji su privukli pažnju lokalnih vlasti bili su nestanci planinara i turista koji su posećivali Arklay planine.

Arklay region je bio popularna destinacija za vikend izlete. Planinarske grupe, lovci i ljubitelji prirode često su koristili šumske staze koje su vodile duboko u planinski teren.

Početkom leta 1998. godine počeli su da se pojavljuju prvi izveštaji o nestalim osobama.

U početku su ovi slučajevi tretirani kao tipični incidenti u divljini. Ljudi su povremeno znali da zalutaju, povrede se ili se izgube u gustim šumama.

Međutim, ubrzo su se pojavili čudni detalji u nekim od izveštaja o potragama.

Spasilačke ekipe su u nekoliko navrata pronalazile napuštene kampove gde su stvari nestalih osoba ostajale netaknute. Hrana, oprema i šatori bili su razbacani, kao da su ljudi naglo napustili mesto boravka.

U pojedinim slučajevima pronađeni su tragovi borbe i velike količine krvi, ali bez tela.

Ti slučajevi počeli su da izazivaju zabrinutost među lokalnim šumarskim službama.

Napadi životinja

Istovremeno sa nestancima planinara, pojavili su se i izveštaji o neobično agresivnim životinjama.
Lovci koji su obilazili Arklay šume počeli su da prijavljuju čudno ponašanje divljih pasa i lisica. Životinje koje su ranije izbegavale ljude počele su da napadaju bez očiglednog razloga.

Neki od svedoka tvrdili su da su životinje bile vidno povređene ili deformisane, ali su i dalje nastavile da se kreću i napadaju.

Jedan od lovaca kasnije je izjavio da je pogodio divljeg psa sa nekoliko metaka, ali da se životinja i dalje kretala pre nego što je nestala u šumi.
U tom trenutku, ovi incidenti su pripisivani mogućem izbijanju besnila među životinjama.

Veterinarske službe su čak razmatrale mogućnost da se radi o lokalnoj epidemiji te bolesti.

Niko nije razmatrao mogućnost da je u pitanju eksperimentalni virus razvijen u tajnim laboratorijama.

Kako su se incidenti u šumama povećavali, sve više tih događaja počelo je da se preliva i na planinske puteve koji su povezivali region sa gradom.

Nesreće na planinskim putevima

Još jedan niz incidenata dodatno je zbunjivao lokalne vlasti. Saobraćajne nesreće na planinskim putevima koji su vodili kroz Arklay region.
Vozači koji su prolazili kroz šumske deonice prijavljivali su iznenadne sudare sa životinjama koje su istrčavale na put.

U nekim slučajevima, vozači su tvrdili da su videli nešto nalik velikim psima ili deformisanim stvorenjima kako prelaze preko puta u mraku.
Policija je ove incidente u početku smatrala tipičnim nesrećama koje se dešavaju u planinskim područjima.
Ipak, broj takvih slučajeva počeo je da raste.

Patrole su počele da pronalaze napuštena vozila na šumskim putevima, često sa otvorenim vratima i tragovima krvi u blizini.
Neki vozači su jednostavno nestali bez ikakvog objašnjenja.

Trenutak kada su incidenti počeli da se povezuju

Tek kada su se svi ovi događaji počeli pojavljivati u sve kraćim vremenskim razmacima, policija Raccoon City-ja počela je da posmatra situaciju drugačije.
Nestanci planinara, napadi životinja i neobične nesreće više nisu izgledali kao izolovani slučajevi.
Počela je da se pojavljuje šira slika problema koji se širi kroz Arklay region.

U policijskim izveštajima počeli su da se pojavljuju komentari o „neidentifikovanim napadačima“ i „neuobičajenom ponašanju životinja“.

Upravo u tom trenutku doneta je odluka da se u oblast pošalje elitna jedinica S.T.A.R.S. kako bi istražila seriju incidenata.
Međutim, kada su vlasti konačno počele da shvataju da postoji ozbiljan problem, već je bilo kasno.

Lanac događaja koji će dovesti do Arklay Incidenta već je bio pokrenut, a ono što se dešavalo u šumama predstavljalo je samo prvi talas katastrofe koja će uskoro progutati čitav Raccoon City.

Dok su se incidenti u šumama gomilali, prve posledice počele su da se pojavljuju i u samom gradu.

IV – Prvi slučajevi koji su zbunjivali bolnice

Prvi konkretni znakovi problema pojavili su se u lokalnim medicinskim ustanovama. Pacijenti su počeli da dolaze sa simptomima koji nisu odgovarali nijednoj poznatoj infekciji.

Lekari su beležili slučajeve:

• visoke temperature koja nije reagovala na lekove
• ubrzanog raspadanja tkiva
• agresivnog ponašanja kod pacijenata koji su prethodno bili stabilni

U početku su se ovi slučajevi tretirali kao izolovani incidenti.

Pacijenti su često bili:

• radnici iz industrijskih zona
• beskućnici pronađeni u kanalizacionim sistemima
• ljudi koji su prijavljivali ugrize životinja u šumskim oblastima oko grada

Bolnice poput Raccoon General Hospitala počele su da primaju sve veći broj ljudi sa sličnim simptomima.
Medicinsko osoblje je pretpostavljalo da je reč o novom obliku virusne infekcije ili nekoj vrsti trovanja.
Niko još nije razumeo da su ti pacijenti zapravo u ranoj fazi transformacije izazvane T-virusom.

Policijski izveštaji o neobičnim napadima

Dok su bolnice pokušavale da razumeju prirodu bolesti, policija je počela da dobija sve više prijava o nasilnim incidentima koji nisu imali logično objašnjenje.

U arhivi policijskog radija kasnije su pronađeni snimci tih poziva. U jednom od njih dispečer beleži paničan glas žene koja govori da se njen muž „ponaša kao da više nije čovek“ i da pokušava da provali vrata spavaće sobe. Poziv je prekinut naglo, uz zvuk udarca i nerazumljivih krikova u pozadini.

Dispečeri u R.P.D. (Raccoon Police Department) beležili su pozive građana koji su tvrdili da su njihovi članovi porodice:

• postali izuzetno agresivni
• napadali ljude bez ikakvog razloga
• ignorisali ozbiljne povrede

U jednom od prvih prijavljenih slučajeva, patrola je pozvana u stambeni blok gde je muškarac navodno napao sopstvenu porodicu.
Kada su policajci stigli na lice mesta, pronašli su ga kako stoji nepomično u hodniku, prekriven krvlju, sa ranama koje bi trebalo da budu fatalne.

Prema zapisniku sa lica mesta, policajci su primetili još jedan neobičan detalj: temperatura tela osumnjičenog bila je znatno niža od normalne, ali je muškarac i dalje pokazivao sposobnost kretanja i agresivnog ponašanja. Ovaj fenomen tada nije imao medicinsko objašnjenje.

Kada su pokušali da ga obuzdaju, muškarac je reagovao nasilno i nastavio da se bori čak i nakon što je pogođen. U izveštaju je kasnije navedeno da je osumnjičeni pokazivao „potpuni nedostatak reakcije na bol“. Ovo je bio jedan od prvih susreta policije sa onim što će kasnije biti poznato kao zombi faza T-virusa.

Jedan od policajaca kasnije je u internom izveštaju napisao da je prvi put u karijeri video osobu koja se nastavlja kretati uprkos povredama koje bi kod normalnog čoveka izazvale trenutni kolaps.

U tom trenutku policija je incident tretirala kao ekstreman slučaj nasilnog ponašanja ili moguće narkotičke psihoze. Niko nije razmatrao mogućnost da je u pitanju nova vrsta infekcije.

U međuvremenu, unutar same korporacije Umbrella počeli su da stižu izveštaji koji su pokazivali da se situacija razvija mnogo brže nego što su naučnici očekivali.

V – Umbrella pokušava da zadrži kontrolu

Dok su se prvi simptomi katastrofe pojavljivali širom regiona, unutar istraživačkih i korporativnih struktura kompanije Umbrella već je postojala svest da situacija počinje da izmiče kontroli. Ono što je spolja delovalo kao niz nepovezanih incidenata. Napadi životinja, nestanci planinara i neobični medicinski slučajevi u internim izveštajima kompanije počelo je da se pojavljuje kao deo jednog mnogo većeg problema.

U laboratorijama skrivenim ispod Arklay planina naučnici su analizirali prve podatke prikupljene sa terena. Uzorci tkiva životinja i rezultati laboratorijskih analiza pokazivali su da T-virus više nije ograničen na eksperimentalne objekte. Tragovi patogena počeli su da se pojavljuju u organizmima životinja pronađenih kilometrima daleko od istraživačkih kompleksa.

To je bio prvi znak da je virus već napustio kontrolisano okruženje.

Širenje infekcije kroz gradski ekosistem

Interni izveštaji istraživačkih timova upozoravali su na zabrinjavajući trend: virus se nije širio samo među pojedinačnim organizmima već je počeo da ulazi u čitave ekosisteme. Zaražene životinje napadale su druge životinje, predatori su dolazili u kontakt sa zaraženim plenom, a insekti i mali sisari širili su patogen kroz šumske i podzemne mreže.

Takav obrazac širenja bio je posebno opasan jer nije imao jednu jasnu tačku izbijanja. Umesto toga, virus je polako prodirao u različite slojeve prirodnog okruženja. Od šumskog tla i rečnih tokova do kanalizacionih sistema koji su vodili prema urbanim zonama Raccoon City-ja.

Za naučnike koji su razumeli prirodu T-virusa to je bio alarmantan scenario. Jednom kada patogen uđe u otvoreni ekosistem, njegovo potpuno suzbijanje postaje gotovo nemoguće.

Prvi znaci da vlasti počinju da primećuju anomalije

Paralelno sa ovim internim analizama, kompanija je počela da prati reakcije lokalnih vlasti. Policijski izveštaji iz Raccoon City-ja sve češće su pominjali neobične incidente u Arklay regionu: nestanke planinara, napade životinja i tragove nasilja koji nisu odgovarali tipičnom ponašanjem divljih predatora.

Stanovnici koji su živeli na periferiji grada počeli su da prijavljuju neobične pojave. Tokom noći iz pravca šume dopirali su neobični zvuci, dok su pojedine porodice prijavljivale nestanak kućnih ljubimaca i stoke. U prvim izveštajima ove pojave su tumačene kao napadi divljih životinja koje su sve češće zalazile u blizinu naseljenih područja.

Istovremeno, lokalne bolnice počele su da primaju pacijente sa simptomima koje lekari nisu mogli lako da objasne. Kod pojedinih slučajeva zabeleženi su znaci infekcije koji su podsećali na teške neurološke poremećaje, praćene ekstremnom agresijom i gubitkom kontrole nad osnovnim funkcijama organizma.

Lekari su primećivali da su pacijenti često dolazili sa ugrizima ili dubokim ranama koje su izgledale kao da su nastale u napadu životinje. Međutim, ono što je najviše zbunjivalo medicinsko osoblje bio je način na koji su se simptomi razvijali. Kod pojedinih pacijenata dolazilo je do naglog pogoršanja stanja, praćenog agresivnim ponašanjem i potpunim gubitkom racionalne komunikacije.

Za Umbrellu je ovo bio znak da bi nezavisne istrage uskoro mogle početi da dovode u pitanje događaje u Arklay regionu.

Manipulacija informacijama

Umesto da upozori javnost ili lokalne vlasti, kompanija je odlučila da primeni strategiju kontrole informacija. Kao jedna od najuticajnijih korporacija u regionu, Umbrella je imala snažne političke i ekonomske veze unutar gradske administracije, medicinskih institucija i lokalnih medija.

Korišćenjem tog uticaja, kompanija je pokušala da uspori širenje informacija o incidentima.

Zvanične istrage o nestancima u Arklay planinama često su završavale bez jasnih zaključaka. Medicinski izveštaji koji su ukazivali na neobične simptome kod pacijenata tretirani su kao izolovani slučajevi ili pogrešne dijagnoze. Mediji su incidentima posvećivali minimalnu pažnju, često ih predstavljajući kao tipične nesreće u planinskim područjima.

U pojedinim slučajevima lokalni novinari koji su pokušavali da istraže seriju nestanaka u Arklay planinama nailazili su na iznenadne administrativne prepreke. Policijski izveštaji proglašavani su poverljivim, a pristup pojedinim područjima planine bio je ograničen pod izgovorom zaštite prirodnog rezervata.

Na taj način, Umbrella je uspevala da održi privid normalnosti u regionu, iako su znakovi katastrofe već bili prisutni.

Raccoon City kao nenamerna test zona

Kako su nedelje prolazile, postajalo je jasno da virus više nije moguće potpuno obuzdati. Za neke od ljudi unutar korporacije ova situacija je predstavljala ozbiljnu pretnju koja bi mogla dovesti do razotkrivanja njihovih istraživanja.

Međutim, za druge unutar Umbrella strukture, događaji u Arklay regionu predstavljali su i neočekivanu priliku.

Ako se virus već nalazi izvan laboratorije, onda se njegovo ponašanje može posmatrati u realnim uslovima. Kroz interakciju sa životinjskim populacijama, prirodnim okruženjem i na kraju ljudskim društvom.

Na taj način, bez zvanične odluke ili javnog priznanja, Raccoon City je počeo da se pretvara u nešto drugo: ogromnu, nenamernu test zonu u kojoj se T-virus širio izvan kontrole, dok su njegovi kreatori posmatrali posledice iz senke.

U tom trenutku katastrofa još uvek nije bila potpuno vidljiva.

Ali lanac događaja koji će uskoro uništiti čitav grad već je bio nepovratno pokrenut.

VI – Incident sa transportnim kamionom

Prvi fizički trag curenja virusa

Jedan od najranijih događaja koji je kasnije povezan sa širenjem infekcije dogodio se na uskom šumskom putu koji je povezivao istraživačke objekte u planinama sa logističkim rutama koje su vodile prema Raccoon City-ju. Ovaj put nije bio namenjen javnom saobraćaju; koristio se uglavnom za transport opreme, laboratorijskog materijala i zatvorenih kontejnera koji su dolazili iz podzemnih istraživačkih kompleksa.

Te noći, u kasnim satima, jedan transportni kamion krenuo je iz planinskog objekta sa teretom biološkog materijala namenjenog daljoj analizi i skladištenju. Ruta kojom je vozilo prolazilo vodila je kroz krivudave planinske deonice sa oštrim krivinama, strmim padinama i gustim šumskim pojasom koji je okruživao put sa obe strane.

Noćni transport kroz Arklay planine

Negde tokom vožnje dogodio se incident.

Vozač kamiona vozio je sporije nego inače. Planinski put bio je uzak, osvetljen samo slabim svetlom farova koji su se probijali kroz gustu noćnu maglu. Šuma oko puta bila je gotovo potpuno tiha, osim povremenog šuštanja lišća koje je pokretao hladan planinski vetar.

Na ovim rutama vozači su često putovali sami. Transporti iz istraživačkih objekata obično su se obavljali kasno noću kako bi se izbegao bilo kakav susret sa civilnim saobraćajem.

U kabini kamiona čulo se samo monotono brujanje motora i škripa šljunka pod gumama dok je vozilo prolazilo kroz oštre krivine planinskog puta.
U jednom trenutku vozač je primetio nešto neobično.

Na nekoliko metara ispred vozila, tik uz ivicu puta, činilo se kao da se nešto pomerilo u šumi. Kratak trzaj svetlosti farova otkrio je siluetu koja je na trenutak protrčala između stabala.

Vozač je instinktivno usporio.

Takvi prizori nisu bili retki u planinskim oblastima poput lisica, jelena ili divljih psds često su prelazili put noću. Ipak, nešto u načinu na koji se ta silueta kretala delovalo je čudno. Pokreti su bili nepravilni, trzavi, kao da se životinja jedva drži na nogama.

Sudar na planinskom putu

Napad iz šume

Pre nego što je vozač uspeo da reaguje, iz tame šume nešto je izletelo neverovatnom brzinom.

Pokret je bio toliko nagao da ga je vozač primetio tek u poslednjem trenutku, kao tamnu siluetu koja se odvojila od linije drveća. Svetlost farova kamiona na trenutak je osvetlila stvorenje dok je preskakalo nizak nasip pored puta.

Na prvi pogled ličilo je na psa.

Ali nešto u njegovom obliku bilo je duboko pogrešno.

Telo mu je bilo veće i izduženije nego kod obične životinje, a prednje noge završavale su se dugim, neprirodno savijenim šapama koje su se snažno zabijale u šljunak dok je jurilo prema čoveku. Koža na njegovom telu izgledala je kao da je delimično ogoljena, sa tamnim, vlažnim mesom koje se presijavalo pod svetlom farova.

Oči su mu blistale u tami. Dve crvene tačke koje su se brzo približavale.

Vozač je instinktivno podigao ruke pokušavajući da se odbrani, ali nije imao vremena za reakciju.

Napad na vozača

Stvorenje ga je pogodilo punom snagom.

Udarac ga je oborio na leđa, a baterijska lampa ispala mu je iz ruke i otkotrljala se niz šljunak. Snop svetlosti počeo je da se okreće po tlu, nasumično osvetljavajući scenu borbe.

Vozač je pokušavao da se izvuče ispod težine životinje dok su njegove ruke panično grabile po zemlji tražeći bilo kakvo uporište. Stvorenje je režalo duboko i promuklo, zvuk koji je više ličio na lomljenje metala nego na životinjski glas.

Njegove čeljusti su se otvarale i zatvarale svega nekoliko centimetara od vozačevog lica.

Borba je trajala samo nekoliko trenutaka.

U kabini kamiona radio uređaj je nastavio da emituje statični šum, prekidan povremenim kratkim škripavim signalima sa udaljene kontrolne stanice. Taj monotoni zvuk bio je jedino što je narušavalo tišinu planinske noći.

Iz tame pored puta čuli su se kratki, prigušeni zvuci borbe, škrgut zuba, lomljenje granja i prigušeni udarci po šljunku.

Zatim je sve naglo utihnulo.

Tišina posle napada

Nekoliko minuta kasnije, šuma je ponovo bila potpuno mirna.

Magla je polako počela da se spušta između stabala, a vetar je lagano pomerao grane iznad puta. Motor kamiona i dalje je radio u praznom hodu, proizvodeći dubok, monoton zvuk koji se širio kroz šumu.

Vrata kabine ostala su otvorena.

Sa unutrašnje strane vozila svetlost instrument table bacala je bled plavi odsjaj na šljunkoviti put.

Nekoliko metara dalje na zemlji ležala je baterijska lampa.

Njeno svetlo još uvek je obasjavalo ivicu šume. Mesto gde su se tragovi borbe završavali i gde je tama ponovo progutala sve što se dogodilo.

Curenje T-virusa

Iz zadnjeg dela vozila, gde su se nalazili transportni kontejneri sa laboratorijskim uzorcima, jedan od metalnih sanduka bio je razbijen tokom naglog zaustavljanja.

Unutrašnja zaštitna kapsula pukla je pri udaru.

Tečnost koja je sadržavala uzorke počela je polako da curi na pod kamiona i dalje niz šljunkoviti put, mešajući se sa zemljom i vodom koja se slivala niz planinsku padinu.

U tom trenutku, bez ikoga ko bi to primetio, T-virus je prvi put izašao iz laboratorijskog okruženja i dospeo u prirodni ekosistem Arklay planina.

Policijska istraga incidenta

Policijska istraga incidenta

Kamion je pronađen nekoliko sati kasnije, u ranim jutarnjim satima, kada patrola šumarske službe nije uspela da uspostavi radio kontakt sa vozačem koji je trebalo da prođe kontrolnu tačku na izlazu iz planinskog regiona. Prema transportnom rasporedu, vozilo je već trebalo da bude nekoliko kilometara dalje na putu prema Raccoon City-ju.

Pošto odgovor nije stizao, patrola je krenula da prati transportnu rutu kroz šumski deo Arklay planina.

Vozilo su pronašli na jednoj od oštrih krivina planinskog puta.

Kamion je stajao pod blagim uglom u odnosu na kolovoz, kao da je vozač u poslednjem trenutku pokušao da ga zaustavi pre nego što sklizne niz padinu. Prednji točkovi bili su zaglavljeni u šljunku na samoj ivici puta, dok je zadnji deo vozila ostao na asfaltiranoj traci.

Motor je u trenutku pronalaska još uvek bio topao, što je ukazivalo da incident nije mogao da se dogodi mnogo ranije tokom noći.

Vrata kabine bila su širom otvorena.

Jedna od prvih stvari koju su istražitelji primetili bila je baterijska lampa koja je ležala nekoliko metara dalje na šljunku, kao da je ispala iz ruke dok je neko naglo ustajao ili pokušavao da pobegne.

Tragovi borbe u kabini

Kada su se približili vozilu, postalo je jasno da se u kabini dogodilo nešto nasilno.

Unutrašnjost kamiona bila je u neredu. Sedište vozača bilo je rascepano duž naslona, a pena iz unutrašnjosti presvlake bila je izvučena napolje kao da ju je nešto snažno zgrabilo. Na metalnim delovima kabine videli su se duboki tragovi ogrebotina koje nisu ličile na oštećenja nastala tokom saobraćajne nesreće.

Kontrolna tabla bila je delimično oštećena, a nekoliko prekidača bilo je polomljeno.

Na unutrašnjim površinama vrata i komandne table nalazile su se mrlje krvi, razmazane nepravilnim linijama koje su ukazivale na borbu u skučenom prostoru kabine. Kapljice krvi vodile su od vozačevog sedišta prema otvorenim vratima, kao da je neko u panici pokušao da izađe iz vozila.

Međutim, telo vozača nije pronađeno u blizini kamiona.

Krvavi tragovi koji vode u šumu

Istražitelji su ubrzo primetili još jedan detalj.

Na šljunkovitom putu, tik pored otvorenih vrata, nalazili su se tragovi koji su ličili na tragove vučenja. Krvavi otisci vodili su nekoliko metara dalje ka ivici šume, gde je teren postajao neravan i prekriven gustim rastinjem.

Na tom mestu tragovi su počeli da se gube među korenjem drveća i vlažnim lišćem.

Pored njih su se nalazili i otisci šapa.

Na prvi pogled delovali su kao tragovi velikog psa, ali su bili znatno veći od onih koje bi ostavila obična životinja iz tog regiona. Razmak između otisaka sugerisao je da se stvorenje kretalo brzo i snažno, gotovo kao predator u punom naletu.

Patrola je pokušala da prati tragove dublje u šumu.

Međutim, nakon nekoliko desetina metara, teren je postajao sve nepristupačniji, a krvavi tragovi su potpuno nestali među kamenjem i mokrim lišćem.

Zaključak prve istrage

Bez tela vozača i bez jasnog objašnjenja šta se dogodilo, incident je u tom trenutku klasifikovan kao mogući napad divljih životinja.

Tek kasnije, kada su se pojavili slični incidenti širom Arklay regiona, istražitelji su počeli da povezuju ovaj događaj sa širim lancem događaja koji je vodio ka onome što će kasnije postati poznato kao Arklay Incident.

Oštećeni transportni kontejneri

Kada su istražitelji pregledali tovarni deo vozila, situacija je postala još neobičnija.

U zadnjem delu kamiona nalazilo se nekoliko transportnih kontejnera obeleženih medicinskim oznakama i laboratorijskim kodovima. Takvi kontejneri su obično korišćeni za prevoz bioloških uzoraka koji su morali biti zaštićeni od spoljašnje kontaminacije.

Međutim, deo kontejnera bio je razbijen.

Metalne zaštitne kapsule koje su služile za stabilizaciju sadržaja bile su oštećene, a pojedini unutrašnji cilindri bili su otvoreni ili ispali iz svojih ležišta. Na površinama kontejnera i sanduka nalazili su se tragovi krvi, kao i ogrebotine koje su sugerisale da je neko pokušavao da ih nasilno otvori ili pomeri tokom incidenta.
Od kamiona ka šumi vodio je niz krvavih tragova.

Ti tragovi su se gubili nekoliko desetina metara od puta, u delu šume gde je teren postajao gust i nepristupačan. Spasilačke ekipe koje su pokušale da prate tragove nisu pronašle vozača niti bilo kakve jasne dokaze o tome šta se tačno dogodilo nakon incidenta.

Prvi trenutak katastrofe

U tom trenutku događaj nije bio povezan sa biološkom kontaminacijom.

Zvanični izveštaj koji je kasnije sastavljen incident je klasifikovao kao mogući napad divljih životinja ili nesreću izazvanu gubitkom kontrole nad vozilom na opasnoj planinskoj deonici. Takva objašnjenja bila su uobičajena za izolovana planinska područja poput Arklay regiona.

Međutim, kasnija analiza događaja ukazivala je na mnogo ozbiljniji problem.

Tokom tog incidenta najverovatnije je došlo do oštećenja transportnih kapsula koje su sadržavale uzorke povezane sa T-virusom. Kada su zaštitni kontejneri otvoreni ili razbijeni, deo biološkog materijala dospeo je u spoljašnje okruženje.

To je bio trenutak kada je T-virus prvi put nekontrolisano oslobođen u prirodni ekosistem Arklay planina.

Od tog trenutka nadalje, virus više nije bio ograničen na zidove laboratorija. Počeo je da ulazi u šumsko okruženje — kroz tlo, vodene tokove i organizme koji su živeli u tom području.

Incident sa transportnim kamionom tako je postao jedan od prvih fizičkih tragova curenja virusa koji će kasnije dovesti do događaja poznatih kao Arklay Incident, a na kraju i do potpune katastrofe u Raccoon City-ju.